Lang verwachte droom

Lieve vrienden....

Onlangs een mailtje gekregen van lieve vriendin Inge. Veel en veel te lang geleden! Dat mailtje deed me nog maar eens beseffen hoe zorgzaam we moeten omspringen met tijd. Volgende week is het een jaar geleden dat we zijn verhuisd naar Assebroek. Vanaf dat moment waren we elk weekend vrij. We hadden het goede voornemen om lang-niet-geziene vrienden en kennissen weer op te zoeken, nu eindelijk eens werk te gaan maken van op tijd verjaardagskaartjes op te sturen...maar de balans na dit jaar is dus maar povertjes: we zijn niemand vergeten, maar nu blijkt gewoon dat we heeeeel veeeel mensen kennen! Onze vrije dagen zitten dan ook overvol, verjaardagskaartjes schrijven lukt al helemaal niet...

We zijn nog niemand vergeten! En vanuit dit blogje wil ik jullie allemaal een dikke knuffel geven!!!!!

Tussen al de drukte door, gingen we gisteren voor Soetkin een viooltje halen. Sinds we op Widar woonden, sprak ze er al van ooit viool te willen leren spelen. Nu iemand gevonden die haar les wil geven: dank je wel Maité!

En hiermee gaat voor Soetkin een langverwachte droom in vervulling!

September

Een sterrekindje in het sterremos...

Met zo'n septemberzondag kan het niet anders: iedereen naar het bos!
Na een deugddoende wandeling op het speeltuintje beland, waar grappig-genoeg een aantal gezinnen van de school ook kwamen aangewandeld. Terwijl de kindjes zich prima vermaakten, werd er aan de houten picknicktafel onder de bomen koffie uit de thermos gedeeld en lekker bijgekeuveld...
Dit weekend hadden we hééé-le-maaaal niets op de agenda staan: Wat kan dat heerlijk zijn.
Met de drukte bij het opstarten van Tannekin en het begin van het nieuwe schooljaar kwamen we haast niet toe aan stilte en rust. Maar dit weekend hebben we dervan genoten.

Enkele bosuitspraken van Johannes tijdens onze tocht:

"Mama, kijk es, een Eukeboom met biezebedde!" (vrije vertaling: een beukeboom met pissebedden).

"Amai, da is een echte diarree-beek!" (een vijvertje dat door de bladeren bruin was gekleurd).

Voor mensen die benieuwd zijn naar Tannekin (waar het idee "Windekind" zal worden in opgenomen)...een kleine tip van de sluier...tis nog nie veel, maar we zijn hard aan het werk!

Eerste schooldag

Zoals bij veel blogmama's, staat deze blog in teken van DE EERSTE SCHOOLDAG!
We hadden er allemaal veel zin in. Papa Fons als postbode, die ging zoals gewoonlijk heel vroeg op pad. Soetkin en Johannes stonden pas veeel later heel vrolijk op.
Voor Johannes was het net alsof hij nooit vakantie had gehad. Vrolijk liep hij de klas binnen, zich niet eens bewust dat hij een nieuwe juf heeft. Het is zijn vertrouwde klaslokaaltje met de bijhorende speelkameraadjes.....en tja...."juffie Marleen" hoort er dan ook maar gelijk bij, nietwaar?

Voor grote zus was het veel spannender! Vol verwachting keek ze de afgelopen weken uit naar de eerste klas. En nu was het zover!
Met haar (grote) nieuwe boekentas op de rug, stapte ze de speelplaats op. Elk jaar worden de eersteklassertjes met een hele ceremonie naar de eerste klas begeleid. En o wat was ze trots!

Mama vond het zelf ook best spannend. Vorig schooljaar was niet bepaald een makkelijke periode voor Soetkin. Ze had het heel moeilijk op school, vond haar plekje niet.
Maar we hebben het gevoel dat het wel snor zit. Zo perfectionistisch als ze is, had ze het wel eventjes moeilijk met het feit dat ze rechte lijntjes had moeten tekenen en dat die van haar een beetje schuin waren. Maar ze geloofde mij best snel toen ik zei dat dat allemaal wel in orde zou komen, en dat het elke dag wel wat beter zou gaan, dus...ben benieuwd!

Om de puntjes eventjes op de spreekwoordelijke i te zetten: ook voor mij was het mijn eerste schooldag!
Na heel wat verschillende opties, kwam vorige week vanuit school de vraag of ik op school wou helpen. Samen met Marieke zorgen we voor de peutertjes in de namiddag. Vandaag maar een heel klein groepje, maar wel heel lief! Ik ben ook heel blij dat alles zo loopt. Net alsof er heel wat puzzelstukjes op zijn plaats vallen. Doordat ik op school werk, is het ook makkelijker om voor onze toekostige zaak te werken (klinkt sjiek, hè).

Zo kan ik in de komende weken mij rustig aan bezig houden om een officiële website te gaan opmaken. Vind ik een heel leuk idee, trouwens...en in die tussentijd, blijft alles nog een beetje verborgen....