Moeder Aarde

Ik kon het toch niet laten! Het lentezonnetje schijnt zooo mooi vandaag, dat ik moeder aarde wel moet op tafel zetten! Mijn nieuwe gebreide wortelkindje mocht natuurlijk niet ontbreken...maar één is maar alleen, dus tussen de wortelstronk liggen kleine mini-wortelkindjes te slapen....ssssst! Een dezer dagen hoop ik een speelkameraadje erbij te kunnen verwelkomen...en nu maar breien, dus!

De kindjes blijven lekker in carnavalsstemming. De pinkelende prinses werd belaagd door de gevaarlijke leeuw....pardon: draak! De leeuw-draak twijfelde nu een beetje wat hij eigenlijk wou worden, dus schilderde ik leeuwe/drakestreepjes op zijn gezicht (iemand een idee hoe je een dubbele persoonlijkheid moet voorstellen?). Nu ja: ze waren er blij mee, dus was ik ook maar tevreden. Maar waarom glittertjes nu doorheen het hele huis moeten floreren, en niet gewoon op een kindergezichtje blijven plakken, blijft me een raadsel!

Efkes tussendoor

Tussen de vakantiedrukte door....eventjes DE uitspraak van de dag (zoals gewoonlijk tijdens een autoritje....).

Johannes (3 jaar): Mama, luister eens!

Mama: Ja, jongen, wat is er?

Johannes: Mama, weet je....toen ik in de dinosaurus heb gebijt....., weet je, mama, toen was ik plots geboren!

En nu nog tijd...

Zoals beloofd....met wat vertraging welliswaar.....onzen bakfiets!

En nu nog wat tijd vinden om lekker te gaan fietsen, want we hebben een lekker druk vakantie-programma!

Een luie avond....

Hallo beste vrienden! Vandaag dus gewoon dit berichtje om te zeggen dak nu niets te vertellen heb.....nu ja.....ik heb teveel te vertellen......dus in het kort zal dat niet lukken....

Vandaag met de leerkrachten van de steinerscholen in Vlaanderen samengekomen voor een pedagogische studiedag: heel boeiend en verrijkend, maar ook heel vermoeiend!
Na een studentikoos treinritje en een al even studentikoos busritje thuis gearriveerd, alwaar een doodzieke Carolyn toch wel dringend een dokter nodig had: griep en astma gaan nu eenmaal niet goed samen. De kindjes bij de buren opgepikt, de opgebelde dokter verwelkomd, vrolijke peuter in de pyama proberen te wurmen en nu al even studentikoos MET spaghetti achter dit peecéétje komen zitten om mijn blogvrienden eventje te bezoeken....(riskant met een bord spaghetti op schoot).
Genoeg dus voor vandaag: deze mama kruipt met haar lekker bordje spaghetti (met veel liefde door Fons gefabriceerd) op de bank! Maar beloofd: morgen volgt een foto van onzen bakfiets, die ik gisteren lekker in het zonnetje heb uitgetest (foto moet nog worden genomen, het zonnetje was er gisteren en vandaag wel al).

Trouwens: voor de aandachtige lezers onder jullie: jawel, Carolyn is er nog steeds, en blijft wellicht ook gewoon deel uitmaken van ons gezinnetje....maar de sfeer is een flink stuk opgeklaard, dus.....(maar volgende keer meer)....tot morgen!

A lot of pots...

Every Friday, I'm driving to school to learn how to make my own pots. The first weeks, it was horrible...but I practice a lot, and it becomes better, I can tell you that!

At this moment I'm practising how to make a little milk can. I don't have pictures off them (they are at school), but I can show you my first pots, from the first weeks....(at a request of many people).

In the garage, a lot of new pots are drying, but I want to show them when they're totally ready....

Hij komt....hij komt....

Vanavond kreeg ik een telefoontje. Een vriendelijke Nederlandse meneer vertelde me met een sappig hollands accentje dat de bakfiets morgen wordt geleverd: YIEHAAA!!!!
Ik heb dan ook maar eens lief gekeken naar mijn Fonske, want hij moet ons nieuwe aanwinst volledig in elkaar zetten (hihi) dat wordt nog lachen...
Wordt vervolgd, dus!

Tzadaaaaammm....onze bakfiets!

Beste mama's, deze mama heeft vandaag een grote aankoop gedaan!!! Na nog maar eens door regen en sneeuw van school te komen rijden, met een uit de kluiten gewassen dochter (met haar hoofd dubbelgeplooid onder het zeil) en een krijsende en stampende zoon (die boos was omdat het klasje was gedaan) in de fietskar, vond ik het tijd om stappen te ondernemen!

Maandenlang zijn we op zoek naar informatie rond verschillende soorten bakfietsen, en na enkele gesprekjes op school met andere mama's vielen mijn mooie blauwe kijkers op dit modelletje, niet te groot, niet te klein EN binnen de week leverbaar EN spotgoedkoop (allez, als je het vergelijkt met sommige anderen). Na enkele tevreden ouders te raadplegen durfden we het, enne hij komt er aan! Volgende week zie je me door de Brugsche straten dweilen met mijn bakske.....en nu nog wat oefenen, hè!

Tevergeefs...

Vanmorgen was het dan zo ver....de spreekwoordelijke druppel....
Na drie maanden hard proberen een multicultureel samenleven mogelijk te maken, is ons eerste echt gesprek gevallen! In alle rust maar toch heel pijnlijk! En dit heeft meteen het gevolg dat Carolyn, onze gaste uit Kenia, wil verhuizen. Zij vindt een dat een goeiemorgen en een goeieavond zeggen echt meer dan voldoende is, en aangezien wij daar toch een ietsepietsje anders tegenaan kijken......
Nee, alle privé-aangelegenheden, dat zijn inderdaad onze zaken niet, maar een beeld zonder klank door de keuken zien rondwaren.....dat is er voor ons dan weer net over.....
Tja, en daar sta je dan!
Vanavond kwam ze dan ook vertellen dat ze heel veel respect voor ons heeft, maar dat ze niet kan aarden in de openheid van ons gezin. Samen verderbouwen, en leren uit onze verscheidenheid, wil ze niet.....meer valt er dan ook niet over te vertellen, hè....

Wat mij vooral dwarszit, is dat ik toch het gevoel heb dat wij als gezin heel hard proberen openheid te scheppen, en dat het juist die openheid is, die ons nu de das om doet....
We hebben best veel respect voor Carolyn, alleen merken we dat we onmogelijk bij mekaar kunnen komen...het water is veel te diep....
Je moet er aan willen werken, maar ze geeft aan dat dat voor haar te zwaar is, dat ze te vermoeid is van de aanpassingen hier, en dat ze gewoon niets meer kan geven dan wat er nu is (en dat is dan weer beeld zonder klank.....). Pffffff.......
Mens-zijn....toch wel een groot raadsel......

En voor mensen die nu nog wat leuk nieuw willen horen....de zieken zijn beter EN ik ga morgen in de klasjes helpen: Olé!!