Eventjes iets nieuws

Oei oei! Bemerkte ik daarjuist dat het nu toch wel heeeel lang gelden is dat ik nog iets liet lezen....het mooie weer van vorige week heeft daar zeker mee te maken!

Kasseiopeia, onze schildpad (Kassi-man, met reggae-accentje, voor de vrienden, en verwoed wereldreiziger), verhuisde met zijn winterverblijf, vanuit de kelder, naar het zonnetje op onze terras. De sneeuwbuien van de afgelopen twee dagen noodzaakten ons hem nu een plekje te geven in onze verwarmde keuken...
Gisteren begonnen aan moeder Paashaas voor de seizoenstafel. Wilde dit al vorig jaar doen, maar vind nu pas echt de tijd. Het lijfje wordt gemaakt in bruine vilt. De rok, in twee lagen katoen met heel veel zakjes voor de chocolade-eitjes....wordt vervolgd...
En dit is nog een nieuw projectje: een lekkere regenboogmuts voor Fons: ben benieuwd hoe het wordt!

En nu ga ik vlug onze verkouden, wakkergeschrokken zoon troosten.....Tot één dezer dagen.....

WOEF!!!

Hier is onze nieuwe huisgenoot dan....Boo genaamd...

Gisterenavond werd ze door haar baasjes bij ons thuis gebracht. We vreesden ervoor dat we vannacht wel af en toe eens uit ons bed zouden moeten, maar nee hoor: Boo bleef rustig in haar bench slapen...handig, zo'n hokje voor binnen.

Nu ja...ze had gisterenavond van al de zenuwen wel flink diarree, dus om half twaalf vannacht hebben we het hele huis dan maar gedweild...we kregen onze portie!

Afkicken van een druk avondje pottendraaien, dus. Druk, want ik moest heel wat potjes afdraaien EN ik maakte voor het eerst zelf een glazuur: TZADAAAAM!!! Het resultaat hoop ik binnen enkele weekjes te kunnen tonen: mijn eerste "scheve-potjes-expositie" (hihi).

De vilten slofjes van Johannes zijn "gebruiksklaar". Ik wil er nog twee grappige pomponnekes aan naaien vandaag...voorlopige resultaat zien jullie in mijn foto-rubriekje hiernaast. Morgen volgen dan de afgewerkte slofjes. Gelukkig wilde onze grote jongen ze vandaag WEL passen, want hij is nog steeds wat ziekjes, en zieke kleine jongetjes zijn niet zo "pas-gevoelig".

Zouden alle blog-mama's dat hebben: het gevoel dat het stimuleert een knutseltje af te werken? Want afgewerkte dingetjes zijn leuk, maar als je het kunt delen met andere mama's worden ze precies nog wat leuker...

Maar genoeg ideetjes op het scherm gezet: de dag roept om er vrolijk aan te beginnen! (Vandaag staat een zelf-kerststronk-bakken-experiment op het menu, een voorbereiding op Kerstavond, wanneer Moeke, Jules en Tante Mieke komen dineren...). Olé! Ik ben der mee weg!

Zonnige herfstdag

Twee maanden wonen we nu in ons nieuwe huis, en al twee maanden weten we dat achter onze tuin een groot bos ligt...

Zondagnamiddag kwam het er eindelijk van: de laarsjes aan, de bolderkar vanonder het stof gehaald en HUPPEKEE! richting herfstblaadjes...

Heerlijk, toch, zo'n wandeling!

Ons goede voornemen om dit vaker te doen, hebben we maar meteen ten uitvoer gebracht, want vanmiddag zijn we met drie buurvrouw-mama's en vijf bengels nog maar eens richting zelfde bos gewandeld. Johannes moest bij papa Fons blijven, want met heel veel koorts en een flinke verkoudheid is buitenspelen niet zo best.

We vonden er afgesnoeide sparretakken, en ik heb dan ook ijverig verzameld, zodat ik in het weekend een adventskrans kan maken. Na de wandeling bij onze buurvrouw wafeltjes gebakken (vertaal: ZIJ bakte, WIJ aten...) en de namiddag kon niet meer stuk voor Soetkin.

Trouwens, dat wandelen zal in de nabije toekomst sowiezo wat vaker gaan gebeuren, want we hebben besloten BOO te adopteren, een stevige dameshond, enorm zachtaardig van karakter....

Vrijdagavond brengen haar huidige baasjes haar naar hier, want het appartementje waar ze wonen wordt nu echt wat te klein. Vooral Soetkin is helemaal in de wolken en BOO is dan ook helemaal welkom....wordt nog vervolgd, dus!

Nu hebben we geen excuus meer om het bos twee maanden achter ons te laten liggen...