Ons meisje

Vandaag vroeg juffie Ann of we binnenkort een babbel konden hebben. Volgend schooljaar in september zet Soetkin de grote stap naar de eerste klas. Nu is het in feite de vraag of dat wel zo'n goed idee is. Ze is zo gevoelig....dus we moeten hier eens goed over nadenken....
Ze krijgt haar schoolrijpheidstestjes en het CLB zal ook eens mee helpen kijken....
Het worden spannende tijden! Soetkin zelf heeft in ieder geval haar zinnen wel gezet op de eerste klas (en wij gingen daar dus ook gewoon van uit). Anderzijds, er zit wel wat in het idee van nog eens de kleuterklas te doen....

Ondertussen gaat het zomersfeertje lekker door. Tegen al mijn principes in mogen de kinderen lekker op blote voeten door de tuin crossen (ook al is het nog geen mei). Ik haalde zelfs het zwembadje van de zolder. Héérlijk genieten van de tuin. Ons pagadders presteerden het wel van onze mooie sneeuwbollen struik helemaal kaal te plukken (ppppffffffffffff). Gelukkig is de Jasmijnstruik te hoog!!!! (hihi).
En nu ga ik de kindjes in bed leggen EN nog efkes genieten van de rust in de tuin!!!

By the Way: iedereen die mama Heidi van Liese kent (en dat zijn best wel wat mama's, denk ik), vragen jullie eventjes of ze me rechtstreeks mailt? Ik kan haar namelijk niet terugmailen via mijn blog en heb haar mailadres niet....het berichtje dat ik haar stuurde kwam gewoon terug!.......Dankoewel!

Zomaar

Dacht ik daarnet nog aan vrijdagavond.....

Ik reed vol enthousiasme naar de pottebakcursus. Legde ik in de auto een céédéétje op die ik ooit eens van stagiaire Kim kreeg....

Glimlachend kwam ik op de parking van de school gereden.

En ik voelde me ook plots een beetje volwassen (en oud)....want hoeveel jonge mensen kwamen in de jaren op Widar niet voor een korte of langere tijd bij ons in huis wonen en werken?

De meesten van hen zien we nooit meer, verdwenen gewoon naar hun eigen vertrouwde omgeving...

Anderen blijven dan weer heel erg bij ons, ook al sloegen ze hun vleugels uit: Evi die een jaar bij ons woonde, en nu in het Zuiden van Frankrijk het harde werken verder zet, Ninke, die via een omweg in Spanje en Yemen, uiteindelijk op Widar terug is beland en nu in Huize Skirne haar eerste stevige passen zet, of Kim, de schenkster van het voorgenoemde céédéétje, waarvan we vooral de papa nog horen, omdat Fons voor zijn 50e verjaardag een klasréunie wil organiseren (en zij toevallig samen als kleine jongetjes in de klas zaten), Tine, met de rasta-krulletjes, waarmee ik af en toe op MSN nog es een korte babbel doe, of Indra, waarvan ik als laatste bericht hoorde dat hij door het regenwoud zwerft.......en al deze jonge mensen hebben wij mogen ontmoeten!

En dan kan het natuurlijk niet anders dan dat ik glimlachend die parking oprij, nietwaar?

Een heuvelige dag

(Fotografie: Soetkin)

Vandaag naar ons lievelingsplekje van ons kleine belgenlandje geweest: het Heuvelland! Stiekem een droom van Fons en mij om daar ooit te wonen. Na tien jaartjes samen nog niet van gekomen, maar wie weet.....misschien als we op pensioen zijn??? De heuvels, de glooiende velden, de bossen, het echte keltische gevoel dat er overal hangt.....tja....een zaliger plek om tot rust te komen vonden we nog niet.

Vandaar dus ons regelmatige bezoek daar.....

We begonnen de middag met een bezoekje aan het Labyrinth op het marktpleintje van Kemmel. Lekker in het zonnetje gebakken, met een fris glaasje rosé. Zonnecrème en petjes mochten niet baten, we hebben er een zomers tintje aan overgehouden. De kindjes vermaakten zich wel met de oude volksspelen en het doolhof op het binnenplein. Langs de toiletten (waar de piespottekes boven je hoofd hangen), naar binnen, tussen de oude hebbedingetjes, gaan eten, om daarna aan onze wandeling te beginnen.....We hebben heuse bergen beklommen, aldus onze bengels. De boshyacinthen bloeiden bij hooooopen en we sloegen er een praatje met het *kippenmeneertje*, een oude man die tussen zijn kippen wat afkoeling zocht...

En nu liggen Soetkin en Johannes in dromenland (en ik vertrek ook, want ben supermoe van deze ontspannende wandeldag!)

Mijn eerste popje

Deze week kwam Frieda bij ons logeren en ze bracht dit popje voor me mee!
Ik had dit leuke jongetje besteld bij Joon, die in de weverij en poppenatelier van Widar werkt. Het eerste popje van een grote familie...want dit wordt een popje om psychodramatherapie met kinderen uit te werken. Ja, de opleiding begint pas in september, ik volgde slechts een introductieweekend, maar als ik een hele familie popjes wil hebben om mee te werken, dan moeten we in actie schieten, hè! Joon wil me daar graag mee helpen, dus, daar ben ik dan ook heel blij mee!

Paasvakantie/Blogverlof(???)

Het zonnetje, de kindertjes, hééél vééél bezoekjes van en naar speelkameraadjes EN eventjes gewoon geen zin om te bloggen....

Het resultaat daarvan zagen jullie de afgelopen twee weken op dit plekje: NIETS, dus!

Maar tijd nu om daar verandering in te brengen!

Zoals jullie zien is Moeder Paashaas af geraakt. Ik ben nog niet helemaal tevreden over het lint, het valt wat te smal uit.....maar voor de rest zijn de kindjes superenthousiast, dus ben ik ook best tevreden! Vooral de rok was efkes puzzelen, want die is dubbel-lagig gestikt (groen aan de binnenkant, het gele aan de buitenkant (duidelijk te zien aan de zakjes, waar de eitjes in kunnen). Eigenlijk is het vrolijke kleur niet zo goed te zien op deze fotootjes....

Hetzelfde geldt voor deze vrolijke Paastaart! Aardbeien-frambozen-mascarpone taart...voor op de zonnige paasnamiddag met een lekker bakje koffie te verorberen.

Eigenlijk was het paasfeest dit jaar heel erg geslaagd! Nu we de jaarfeesten niet meer in de gemeenschap vieren, willen we elk jaarfeest als gezin een eigen invulling geven. De ene keer slagen we daar al wat beter in dan de andere keer. Het paasgebeuren was alvast een schot in de roos. Paaseitjes zoeken in de tuin, een gezellig paas-onbijt met versgebakken croissantjes en boterkoeken, en in de voormiddag een gezellig kookgebeuren...

Een verlaat FIJNE PAASTIJD voor iedereen!