Zonnige herfstdag

Twee maanden wonen we nu in ons nieuwe huis, en al twee maanden weten we dat achter onze tuin een groot bos ligt...

Zondagnamiddag kwam het er eindelijk van: de laarsjes aan, de bolderkar vanonder het stof gehaald en HUPPEKEE! richting herfstblaadjes...

Heerlijk, toch, zo'n wandeling!

Ons goede voornemen om dit vaker te doen, hebben we maar meteen ten uitvoer gebracht, want vanmiddag zijn we met drie buurvrouw-mama's en vijf bengels nog maar eens richting zelfde bos gewandeld. Johannes moest bij papa Fons blijven, want met heel veel koorts en een flinke verkoudheid is buitenspelen niet zo best.

We vonden er afgesnoeide sparretakken, en ik heb dan ook ijverig verzameld, zodat ik in het weekend een adventskrans kan maken. Na de wandeling bij onze buurvrouw wafeltjes gebakken (vertaal: ZIJ bakte, WIJ aten...) en de namiddag kon niet meer stuk voor Soetkin.

Trouwens, dat wandelen zal in de nabije toekomst sowiezo wat vaker gaan gebeuren, want we hebben besloten BOO te adopteren, een stevige dameshond, enorm zachtaardig van karakter....

Vrijdagavond brengen haar huidige baasjes haar naar hier, want het appartementje waar ze wonen wordt nu echt wat te klein. Vooral Soetkin is helemaal in de wolken en BOO is dan ook helemaal welkom....wordt nog vervolgd, dus!

Nu hebben we geen excuus meer om het bos twee maanden achter ons te laten liggen...

Hebbedingetjes

Deze voormiddag de hele tijd rondgehost op de geschenkenbeurs van de Steinerschool.We hebben weer zovele mooie dingetjes gezien...

Fons kocht echte schaapswollen pantoffels en loopt hier heel fier mee door het huis. Maar nog heel veel andere dingetjes passeerden de revue.

De allermooiste schat vonden we bij de tekentafel van Kristien Diltiens. Zij geeft al vele jaren les op school, maar houdt zich de laatste jaren vooral heel veel bezig met het tekenen van boeken. De kinderen zaten verwonderd te kijken hoe ze de kleuren op haar blad toverde.

Toen we een tijdje later opnieuw langs haar tafel kwamen, was ze net een hele mooie maan aan het tekenen en het ontwerp voor wat een jongetje moest worden (althans, dat dachten wij...).

Dit wordt het ultieme geschenk voor Johannes als hij drie wordt!!! dachten papa Fons en mama Heidi. Uiteindelijk bleek het de bedoeling te zijn een zwarte piet aan de maan te tekenen. Maaaarrrr.....Kristien was meteen verkocht toen ze het verhaal hoorde van Johannes, die sinds zijn beebietjestijd een echt maankindje is. Ze veegde de contouren wat weg, en begon ijverig te tekenen.

Toen we een hele poos later terugkwamen, had ze een echte Johannes getekend! MET een oranje trui (zijn lievelingskleur).

Ze tekende dan ook maar gelijk een mooie prent voor Soetkin MET roze sjaaltje in haar haar!

Soetkin was helemaal blij toen ze hoorde dat Kristien in de eerste klas misschien sprookjes kwam vertellen...

Het is toch altijd weer heerlijk zo ondergedompeld te worden in een echt "steinersfeertje". Vilt, wol, zonnekindpoppen, houten speelgoed....je zou zo weer kind willen worden..

Enne...voor de mensen die nog willen genieten van onze hebbedingetjes....snuffel gerust hiernaast...

Sinterklaasstemming

Vanmiddag waren de kindjes al helemaal in sinterklaasstemming. De seizoenstafel werd aangepast, sinterklaasliedjes werden vanonder het stof gehaald en er werd ijverig getekend en gekleurd...Wat wil je, nog dertien keertjes slapen, en het grote moment is aangebroken!
Soetkin is nu al enkele weken alle reclamefoldertjes die ze in handen krijgt, aan het verknippen .
Ze nam een grote behangrol en ging alles netjes opplakken. De fotootjes bleven maar komen (de reclamefoldertjes dus ook) en langzamerhand raakt de behangrol overbezadigd...
Bij een voorzichtige opmerking van mama Heidi dat het toch wel hééél vééél speelgoed is, komt het ontwapenend antwoord van Soetkin: "Maar mama, ik knip toch ook dingetjes voor andere kindjes die nog niet kunnen knippen?". Tja, ls dat geen mooie sinterklaasgedachte is...

Vandaag heb ik eindelijk de gordijnen van de woonkamer afgewerkt: JIPPIE!!!
en nu dus nog de gordijnen van Soetkins' kamer, de bureau, de keuken, de badkamer,....pffffff!
Maar ik ga eerst het kaboutertje verderbreien, dan sterredragertjes naaien voor op de adventstafel en niet te vergeten: de slofjes voor Johannes. Je ziet het: weer een ietsepietsie volle nog-te-doen-lijst....

Herfstprinsesje

Deze middag kwam soetkin zo thuis....

Ze waren, zoals elke woensdagochtend, naar het bos gewandeld met de kleuters en peuters. Daar had Juffie Ann deze mooie kroon in elkaar gezet. De blaadjes zijn met kleine afgebroken takjes aan elkaar "gespeld". Soetkin is reuzefier. Nu lig haar kroontje op de herfsttafel...want zelf is ze vol enthousiasme vertrokken naar haar wekelijkse circusklasje...ben benieuwd met welk creatief idee ze dit keer thuiskomt.

Haar woensdagnamiddag is weer goed gevuld, want straks komt tante Mieke de kindjes halen om te spelen met neefjes Balder en Tristan. Ze is vandaag dan ook niet veel thuis.

Jaja: kleine kinderen worden groot...!

Gisteren vond ik op internet een heel leuk patroon om zelf vilten pantoffels te maken (voor de nieuwsgierigen onder jullie: zie mijn links). Dat wil zeggen dat ik nu echt wel het kaboutertje van soetkin moet gaan afmaken, want Johannes heeft dringend pantoffeltjes nodig en ik wil ze zelf breien en vilten. Druk druk druk...zo'n leven als mama-aan-de-haard!

Elke dag een stapje...

Deze voormiddag gingen Fons en ik fruitbomen en -struiken halen: kersebomen, appelboom, braamstruiken, aalbesjes, framboosjes. We brachten ook gelijk enkele mooie blauwbloeiende planten mee,...en mijn langgewenste blauwe regen voor aan de voordeur.... De zomer mag voor mij al komen: het zal hier schitteren van de kleurtjes in onze tuin! en ons fruitmandje zal misschien al wat aangedikt worden....

Vandaag nam ik ook een grote beslissing! Ik ga een opleiding psychodramatiek volgen! Volgend schooljaar begin ik ermee. Na een jaartje hard werken, hoop ik een eigen klein praktijkje op te richten (maar dan met een "antroposofisch tintje, natuurlijk). Dit kan ik dan nog altijd combineren met een job in de non-profit. Op 4 en 5 december volg ik al mijn eerste tweedaagse cursus. Gedurende deze tweedaagse gaan we ons toeleggen op psychodramatiek met behulp van poppen (vooral gericht naar heel kleine kinderen): Jipieh!!!

Carolyn had vandaag een vrije dag. Samen met Fons ging ze kijken of ze ergens een jobke kon vinden om op die manier wat zakgeld bij te verdienen. Ongelooflijk hoe grof mensen kunnen zijn, als ze zien dat Carolyn een zwarte huidskleur heeft. Eén presteerde het zelf te zeggen dat ze het risico niet durfde te lopen vanwege diefstal!!!!! waar gaan we in ons kleine belgenlandje toch naar toe, zou je zo denken...
We hopen er nu ook heel hard op dat ze snel weg is met haar Nederlands, dan kan ze misschien gaan babysitten...

Een zondagse zondag...

Vandaag een echt geniet-dagje....

Deze voormiddag samen met Soetkin een overheerlijke mascarpone-kriekentaart afgewerkt met witte chocoladeschilfers: heel feestelijk zo op de zondag!!! en tegelijkertijd een goed experiment om te bakken voor de Geschenkenbeurs volgende week in het Belfort van Brugge.

Lekker in mijn pyama verdergewerkt aan het kaarsenhoudertje (vanavond wordt dit afgewerkt, dus foto's volgen nog) en tijd vrijgemaakt om voor de eerste keer aan mijn eigenste draaischijf potjes te draaien: JIPIEAEEEE!!!! Maar der moet nog veel geoefend worden, hoor.

Resultaat hiervan toon ik jullie ter zijner tijd in het item "Keramiek en ander gefoefel", hiernaast...

Tussen al de genietmomentjes door, hebben Carolyn en ik op internet gezocht naar een Keniase radiozender. Maar grote ontgoocheling: we vonden gewoon niekske...En Carolyn had er zich nochtans erg op verheugd. Maar we zoeken gewoon verder...eens moet het lukken!!!

Sommige dingen..

Dit weekend wou ik dus verdergaan met de reeds gekende gordijnen, maar na een woelige nachtrust besloot ik mijn plannen toch maar om te gooien.
De mama van Soetkins vriendinnetje is heel erg ziek. En toen we hoorden dat de kinderen niet op school zouden zijn, ging er toch een wrang gevoel door me heen. Met dat "gekriebel" loop ik dan ook nog steeds rond.
Misschien kennen jullie dat gelukzalige gevoel ook dat alles gewoon is zoals het hoort te zijn MET vreugdes EN MET verdrietige dingen....
Maar soms...heb ik het gevoel dat ik het niet allemaal snap......dat er soms "vergissingen" gebeuren....Ik kan me dan ook vreeslijk onmachtig voelen...
Met die onmacht ben ik dan ook vandaag aan de slag gegaan! Ik besloot om een kaarsenhoudertje te maken, een lichtje voor donkere momentjes...Het werk gaat niet zo hard vooruit als ik zou willen, maar ik ben ervan overtuigd dat het morgenavond af moet zijn!
En dan kan Soetkin die maandag meenemen naar school...

Halfweg!

Jaja: de gordijnen van de woonkamer staan halfweg! Gisterenvoormiddag flink doorgewerkt, en ik ben best tevreden met het resultaat....

Vandaag volgt dus de andere helft...

Voor mensen die ons gezinnetje van dichterbij volgen is het misschien wel leuk te horen dat Fons zich heeft ingeschreven voor een opleiding scheepsbouwer. In januari start de opleiding en gaat hij 6 maanden voltijds studeren...dat wordt wel spannend (en leuk).

Wat vinden jullie ervan, knusjes, toch?

Zelf blijf ik maar wat op de wip zitten...Ik kan nog enkele maanden gewoon mama zijn, maar dan moet ik echt gaan uitkijken wat ik wil gaan doen.

Ik ben nu al jarenlang verbonden met het antroposofische gedachtengoed, en om dat nu zomaar los te laten, is volgens mij onmogelijk. Een netelige situatie, als je zo bedenkt dat hier in de buurt wel werkgroepen zijn maar geen echte "antroposofisch-gerichte" jobs. Soms word ik daar heel kriegelig van, want hoe moet het dan wel, hè?

Maar ik mag natuurlijk niet klagen, denk ik dan. We hebben alles wat ons hartje begeerd: onze kinderen zijn echte schatten, Carolyn die het komende jaartje bij ons woont, is een hele leuke vrouw, en we hebben familie en vrienden in de buurt EN we hebben nu al gordijnen tot halverwege onze woonkamer (hihi): wat moet een mens meer hebben....

Liefs

En dan nu: gordijnen!!!

Daarstraks ben ik dan eindelijk begonnen aan mijn "gordijnenperiode". Moet wel eventjes, want ons nieuwe huis heeft wel rolluiken, maar s'avonds, bij een gezellig haardvuur, op koude ramen met rolluiken zitten kijken, vind ik toch nie optimaal...

Maar met de snelheid waarmee ik nu vooruit ga, kom ik al een heel end.

Soetkin is deze ochtend maar thuisgebleven van school. Ze heeft echt nood aan een rustmomentje. Ze loopt hier nog heerlijk in haar pyamaatje rond. Ik leerde ze daarstraks vingerhaken: dat wilde ze al zoooo lang. Ze zit nu dan ook vrolijk te oefenen! (en trots dat ze is!!!).

Een andere cultuur...

Deze voormiddag zouden Carolyn, onze exchangee uit Kenia, en ik een uitstapje maken naar het winkelcentrum.
Carolyn heeft namelijk geen horloge, en in ons belgenlandje gaat het best moeilijk zonder....
Maar...de Afrikaanse tijdseenheid bleek toch maar weer eens heel verschillend met onze vlaamse klok...
Uiteindelijk gingen we maar niet (hihi).
Het moet ook inderdaad heel moeilijk zijn om zomaar vanuit het Afrikaanse continent hier eventjes mee te draaien: op tijd op je werk, op tijd op school, treinuren (in Kenia liggen WEL treinsporen maar rijden er GEEN treinen), aaneensluitende bussen,...
Niet dat Carolyn er niet aan werkt: integendeel. Vandaag was het dan ook nog maar de eerste keer dat een voorgenomen activiteit niet doorging.
Hoe beter je de cultuur van Carolyn begint te snappen, hoe meer vraagtekens er soms rijzen over onze gewoontes. Zo is het bijna beschamend om haar te moeten uitleggen wie Sinterklaas dan wel mag zijn. Ze ziet bergen speelgoed in de kamer liggen, en hoort hoe er binnen enkele weken nog wat stukken bijkomen....en dan te beseffen dat kinderen in Kenia maximum 1 stuk speelgoed hebben!!!

Pfffff...

Dacht ik vandaag toch eventjes zes gordijnen te naaien...mis, dus! Welgeteld één exemplaar kreeg ik af (bleek dat ik niet alle materiaal voorhanden had). Ik ging dus maar eventjes vlug shoppen.
Op mijn weg doorheen de winkel een hele mooie bordeaux-rode verenketting gevonden voor in de toekomstige kerstboom. En dan ook maar gelijk een tulband-bakvorm gekocht en een taarten-bewaardoos...want ik ben me toch aan het bakken geslagen.
En op verzoek van Inge, die vorige zondag mijn mascarpone-experiment mocht proeven eventjes het volgende receptje:

(voor 4 personen)

• 500gr mascarpone
• 1 ei
• 8 blaadjes gelatine
• 1 doosje ananas
• 1 pakje speculoos
• zoetmiddel of suiker naar smaak

Beboter een springvorm. Verkruimel de speculoosjes hierin.Doe de mascarpone, eidooier stijfgeklopt eiwit, ananasstukjes en de zoetstof dooreen. Week ondertussen de gelatine in koud water. Warm het ananassap op en voeg hierbij de gelatine. Meng dit door de mascarpone.Giet dit mengsel over de verkruimelde speculoosjes. Vier uurtjes in de koelkast enne: smullen maar!!!

Voor mensen die dus een fotootje verwachtten MET gordijntjes: nog eventjes geduld, dus...

Mijn eerste ochtendje alleen thuis!!!

Jawel, u leest het goed! Mama Heidi heeft voor het eerst, sinds lange tijd, een ochtendje voor zichzelf. Onze kindjes zijn naar school, Fons is aan het koperslaan en onze exchangee Carolyn zit momenteel in haar cursus, ijverig Nederlands te leren...
Tuurlijk wordt dit alleen-zijn-moment opgestart met een verkwikkende douche EN liggen enkele lievelingscéédéés te wachten om eindelijk weer eens gehoord te worden.
De gordijnstof, die sinds gisteren eindelijk op maat geknipt, klaarligt, zal zo meteen eventjes worden aangepakt...twaalf meter gordijn voor onze woonkamer moet toch te doen zijn?

Gisteren hadden we bezoek van de mensen van Midgard, het huis waar we tot voor 6 weken woonden. Héérlijk om al die mensen nog eens terug te zien. Na een fikse wandeling in herfstpracht met zijn allen frietjes gegeten...meer moet een mens toch niet hebben, nietwaar?
Maar allez: de toekomstige gordijnen roepen...

Welkom op mijn plekje!!!

Een plekje waar ik mijn overpeinzingen eventjes kwijt kan...

mijn zoveel-nog-te-doen-dingetjes op een rijtje kan zetten

de mooie en soms minder-mooie kantjes van een dag kan loslaten...

Kortom: een plekje waarop ik gewoon heel veel wil delen met anderen:

vrienden, familie, collega's en de toevallige voorbijganger