Ik weet het...ik weet het....shame on me! Nog geen tijd genomen om den boel hier up to date te zetten. Eén dezer maak ik er werk van.
Maar één goed nieuwsje ist er al: ik ben volop de zaadjes van de klaproos aan het oogsten, speldenkopjes groot!

Voor Ollie

Ollie, op verzoek een nostalgisch plaatje van mamaHeidi: helemaal voor jou! (en andere lezers mogen gewoon meegenieten, natuurlijk).

Steun

Een twaalftal weken geleden konden we hier aan den lijve ondervinden hoe het blogwereldje niet alleen los entertainment is, maar hoe mensen, ook al kennen ze elkaar niet, elkaar meedragen over moeilijker periodes heen.

Op dit blogje is het nu eventjes stil, maar kunnen we toch met z'n allen eventjes mama Ilse in ons hart meedragen?

Vijgenboom Deel 736

Jawel: gisterenavond heeft mijn lieftallige echtgenoot van 'ons' hart een steen gemaakt.
Naarmate de middag vorderde, liet de vijgenboom steeds meer zijn takken hangen. Toen er nog een felle regenbui bovenop kwam, kon hij het gewicht van de natte bladeren niet meer dragen.
Wachten kon niet meer!
Bij het snoeien zagen we al gauw wat er aan de hand was: de hoofdtak was helemaal afgescheurd van het gewicht.
Onze living is nu wel weer heel helder en licht, maar met wat geluk, schiet ie heel snel terug in de groei (leve de regen, dan maar weer?).

Oeps!

Trouwe lezers zullen het zich nog herinneren als de dag van gisteren (nu ja: de dag van twee weken geleden): onzen 'vijgeboom', alias 'dadelboom'.

Na het verwijderen van verschillende klimplanten aan onze gevel tijdens de winter, was ik toch wel trots op ons boomke. De plannen zijn er om, na het opnieuw vernissen van onze ramen, nieuwe klimplanten aan te planten, maar voor dit jaar schonk ons boomke al heel wat voldoening.

Tot vandaag...

Hoe of wat er precies is gebeurd, zullen alleen de kabouterkes en de elfjes weten, maar onzen boom is gaan hangen.
Jawel, u leest het goed: HANGEN!
Zijn mooie grote bladeren vormen nu geen groen gordijn meer tegen de warme zuiderzon, nee: ge ziet de helft van onze voorgevel niet meer.

Wellicht zullen we hem heel kort moeten insnoeien: snif, snif!

Maar naar wat ik hoorde, groeien gelukkig de scheuten snel weer bij. We houden jullie op de hoogte!