Eventjes tussendoor

Deze voormiddag heb ik eindelijk, sinds lange tijd, weer eventjes een moment om op dit blogje bezig te zijn. Er is ook zo veel gebeurd, er is zoveel werk verzet...

Maar Tannekin is opgestart! Nog voor heel veel verbeteringen vatbaar, maar dat groeit wel!

Deze voormiddag zal het me ook eindelijk lukken bij het postkantoor pakjes af te leveren, Gea en Karin, dus.....een verlaat kerstpakketje!

Het haardvuur knispert gezellig, niet dat het zo warm is: nee, onze stookketel moet dringend bijgevuld worden en ik wacht vol ongeduld tot de mazoutleverancier langs komt...Toevallig natuurlijk dat alles juist in het weekend uit is...gelukkig scheen de zon en warmde het hier binnen achter de vensters lekker warm op.

Vorig weekend was het minder zonnig: echt grauw januari-weer. Maar we wilden zoooo graag terug een grote wandeling maken. Met ons gezinnetje richting De Panne gereden, waar we in het natuureducatief centrum zijn begonnen (heel leuk voor de kinderen) en dan een grote tocht zijn gaan maken in het Calmeynbos. We hadden picknickbroodjes mee, maar we picknickten toch maar gezellig in de auto, want een gure winter-wind sneed in onze wangetjes.

Toen we thuis kwamen, lekker het hoofdje en de oortjes verwarmd met een paar kersepitkussentjes (aldus, Soetkin)...klaar voor een feestweek (want je wordt niet elke week 7 jaar, nietwaar?).

Nieuw van op het Tannekin-front

Met heel wat achterstand door onze zieke Johannes, werken we de afgelopen dagen gestaag door aan Tannekin. De foldertjes raken vanaf vandaag wat verspreid, nog niet helemaal perfect, maar toch wel toonbaar (hihi), het proto-type van Tiegel wordt nu in het definitieve materiaal gemaakt, ons kamertje heeft sinds vandaag 3 roze en 1 blauwe muur, een klein fonteintje klatert al rustig, de zoutlamp straalt haar warme licht, rieten stoeltjes staan uitnodigend te wachten EN nog duizend-en-één dingen moeten nog gebeuren vooraleer we echt van start kunnen gaan. Maar we hebben der zin in!

Ik vermoed trouwens, beste lezers aan de andere kant van dit schermpje, dat jullie het naderhand wel beu geraken altijd maar opnieuw over Tannekin te horen, maar we willen dit dan ook een kans van slagen geven! Er zijn nog wat mankementjes aan de web-site (waar hard aan gewerkt wordt), maar er komen zulke lieve reacties binnen.....Bij deze wil ik Werner dan ook in de bloemetjes zetten, want zonder hem was dit zeker niet gelukt!

Even bijpraten...

Met dit kleine fotootje wil ik toch wel dit blogje beginnen vandaag! Eventjes voor de kerstvakantie kreeg ik namelijk dit leuke pakje toegestuurd: raamdecoratie, kaartenwasknijpers, verwentheetjes,....allemaal in twee leuk gebreide tasjes!
Dank je wel, Gea: echt leuk, zo'n verrassing!
Zelf moet ik dringend met mijn PIF-pakketjes aan de slag. In de komende week zou het me toch moeten lukken om een aantal leuke hebbedingetjes op te sturen.

Na de woelige kerstperiode, en ons logeerpartijtje in het ziekenhuis, kunnen we eindelijk zeggen dat het al een stuk beter gaat met Johannes. Hij is gelukkig weer thuis, en is terug de vrolijke deugniet, zoals we hem kennen. De komende periode vraagt nog wel wat zorg en aandacht, maar dat nemen we er graag bij: als hij maar niet terug hoeft naar dat ziekenkamertje.
Mensen die mijn vorig berichtje gelezen hebben, zullen ook meteen begrepen hebben dat ik langzamerhand wel echt vermoeid begon te raken. Nee, onze ervaring met de dokteres daar is zeker niet voor herhaling vatbaar. Gelukkig uiteindelijk dat ze op verlof vertrok. De vervangende arts toonde veel meer begrip en kon ons volledig volgen toen we Johannes graag mee naar huis wilden nemen. Ik ben dan ook heel dankbaar voor al jullie lieve berichtjes: ze waren stuk voor stuk een hart onder de riem!

En met deze foto (of liever: dit ritueel) sloot ik voor mezelf het afgelopen jaar af. Een moment van stilte en bezinning waarbij ik terug keek naar het voorbije jaar, en al een blik wierp op het nieuwe. Een jaar vol groeimogelijkheden, een jaar vol ontmoetingen...

Ik wens jullie dan ook allemaal een harmonieus 2008 toe!